8 นิสัยของนักแสดงที่ทุกกองถ่ายอยากร่วมงานด้วย (โดยเฉพาะนักแสดงซีรีส์วาย)
สวัสดีทุกคน อามเอง
นักแสดงทีเรารเคยร่วมงานด้วย
ตลอดเวลากว่า 10 ปีในวงการบันเทิง อามกำกับหนังมาแล้ว 4 เรื่อง สร้างซีรีส์อีก 4 เรื่อง ผ่านการแคสติ้งนักแสดงมาหลายพันคน และมีโอกาสร่วมงานกับนักแสดงหลากหลายรูปแบบ ตั้งแต่มือใหม่ที่เพิ่งเข้าวงการวันแรก ไปจนถึงนักแสดงที่มีชื่อเสียงและมีฐานแฟนคลับจำนวนมาก สิ่งหนึ่งที่อามสังเกตเห็นมาตลอดก็คือ คนที่อยู่ในวงการได้นานที่สุด ไม่จำเป็นต้องเป็นคนที่หล่อที่สุด สวยที่สุด หรือมีพรสวรรค์มากที่สุดเสมอไป แต่พวกเขามักเป็นคนที่ทำงานด้วยแล้วสบายใจที่สุดต่างหาก
หลายครั้งอามเคยเห็นนักแสดงที่มีทุกอย่างพร้อม หน้าตาดี คาแรกเตอร์ดี และมีเสน่ห์บนหน้าจอ แต่กลับไม่มีใครอยากร่วมงานด้วยอีก เพราะปัญหาไม่ได้อยู่ที่ฝีมือ แต่อยู่ที่นิสัยและทัศนคติในการทำงาน ในขณะเดียวกัน อามก็เคยเห็นคนธรรมดาที่อาจไม่ได้โดดเด่นที่สุดในวันแรก แต่ด้วยความตั้งใจ ความรับผิดชอบ และความพร้อมที่จะเรียนรู้ ทำให้พวกเขาค่อย ๆ เติบโตจนกลายเป็นคนที่ทุกกองถ่ายอยากร่วมงานด้วยเสมอ
1. อยากรู้อยากเห็นอยู่เสมอ
นักแสดงที่ดีต้องสนใจผู้คนและโลกที่อยู่รอบตัว เพราะการแสดงคือการเข้าใจมนุษย์ เวลาไปนั่งร้านกาแฟ เดินห้าง หรือขึ้นรถไฟฟ้า ลองสังเกตคนรอบตัวดูว่าพวกเขากำลังรู้สึกอะไร กำลังมีความสุข เสียใจ หรือกังวลเรื่องอะไรอยู่ ยิ่งเราเข้าใจผู้คนมากเท่าไร เราก็จะมีวัตถุดิบในการสร้างตัวละครมากขึ้นเท่านั้น หลายครั้งรายละเอียดเล็ก ๆ ที่เราเห็นในชีวิตประจำวัน อาจกลายเป็นส่วนสำคัญของตัวละครในอนาคตได้
2. เปิดใจให้กว้างกว่าความเชื่อของตัวเอง
มนุษย์ไม่มีใครดีร้อยเปอร์เซ็นต์ และไม่มีใครเลวร้อยเปอร์เซ็นต์ ทุกคนล้วนมีเหตุผลและประสบการณ์ชีวิตที่แตกต่างกัน นักแสดงที่ดีต้องสามารถเข้าใจคนที่ตัวเองไม่เห็นด้วยได้ เพราะวันหนึ่งคุณอาจต้องเล่นเป็นคนโกหก คนเจ้าชู้ คนติดยา หรือแม้แต่ตัวร้ายที่คนดูเกลียดทั้งประเทศ หากเอาแต่ตัดสินว่าพวกเขาเป็นคนเลว คุณจะไม่มีวันเข้าใจตัวละคร และเมื่อไม่เข้าใจ การแสดงก็จะขาดความลึกทันที
3. ฟังให้เป็น มากกว่าพูดให้เก่ง
หลายคนคิดว่าการแสดงคือการพูดบทให้แม่นที่สุด แต่ความจริงแล้วการแสดงคือการฟัง นักแสดงที่ดีไม่ได้รอคิวพูดบทของตัวเอง แต่ตั้งใจฟังคู่แสดงจริง ๆ รับรู้สิ่งที่อีกฝ่ายส่งมา และตอบสนองอย่างเป็นธรรมชาติ อารมณ์ที่จริงที่สุดมักเกิดจากการฟัง ไม่ใช่จากการท่องจำ คนดูอาจไม่รู้เทคนิคการแสดง แต่พวกเขาสัมผัสได้เสมอว่าอะไรจริงและอะไรปลอม
4. เป็นตัวละครให้สุด แล้วทิ้งไว้ที่กองถ่าย
เวลาทำงาน จงเป็นตัวละครนั้นให้เต็มร้อย รักให้สุด เสียใจให้สุด หรือโกรธให้สุดตามที่บทต้องการ แต่เมื่อผู้กำกับสั่งคัตและเลิกกองแล้ว จงกลับมาเป็นตัวเอง อย่าแบกความทุกข์หรือบาดแผลของตัวละครกลับบ้าน สุขภาพจิตสำคัญไม่แพ้คุณภาพของงาน นักแสดงหลายคนพยายามอินกับบทจนลืมดูแลตัวเอง สุดท้ายกลับส่งผลเสียต่อชีวิตจริงมากกว่าผลดี
5. หยุดตัดสินตัวละคร
ทุกครั้งที่ได้รับบท ลองเปลี่ยนคำถามจาก “ตัวละครนี้เป็นคนดีไหม” เป็น “ทำไมเขาถึงทำแบบนี้” เพราะคนเราทุกคนมีเหตุผลในการกระทำของตัวเอง แม้มันจะเป็นเหตุผลที่ผิดพลาดก็ตาม หน้าที่ของนักแสดงไม่ใช่การพิพากษา แต่คือการทำความเข้าใจ ยิ่งเข้าใจแรงผลักดันของตัวละครมากเท่าไร คนดูก็จะยิ่งเชื่อในสิ่งที่เราแสดงมากขึ้นเท่านั้น
6. เลิกบ่น แล้วเริ่มลงมือทำ
ไม่มีงาน ไม่ได้หมายความว่าเราควรนั่งรอโอกาสอยู่เฉย ๆ ถ้ารู้สึกว่าทักษะภาษาไม่ดี ก็ไปเรียนเพิ่ม ถ้ายังเต้นไม่ได้ ก็ฝึกซ้อม ถ้าพอร์ตยังไม่น่าสนใจ ก็อัปเดตใหม่ วงการนี้ไม่มีใครเป็นหนี้โอกาสของเรา หากอยากเติบโต เราต้องสร้างโอกาสให้ตัวเองก่อนเสมอ ออดิชันให้มากขึ้น เรียนรู้ให้มากขึ้น และลงมือทำให้มากขึ้น เพราะประสบการณ์คือสิ่งที่ไม่มีใครแย่งไปจากเราได้
7. สร้างความมั่นใจจากข้างใน
วงการบันเทิงเต็มไปด้วยการเปรียบเทียบ คนนี้หล่อกว่า คนนั้นดังกว่า อีกคนมีผู้ติดตามมากกว่า หากเราเอาคุณค่าของตัวเองไปผูกไว้กับสิ่งเหล่านี้ เราจะไม่มีวันพอใจในตัวเอง ความมั่นใจที่แท้จริงไม่ได้มาจากยอดไลก์หรือจำนวนผู้ติดตาม แต่มาจากการรู้ว่าตัวเองกำลังพัฒนา กำลังเรียนรู้ และกำลังเดินไปข้างหน้า คนดูสามารถรับรู้ได้เสมอว่าใครเชื่อมั่นในตัวเองจริง ๆ และใครกำลังพยายามเป็นคนอื่น
8. ความรักไม่มีเพศ
ข้อนี้สำคัญมาก โดยเฉพาะสำหรับนักแสดงซีรีส์วาย หากคุณยังรู้สึกว่าความรักของคนบางกลุ่มมีค่าน้อยกว่าความรักของอีกกลุ่ม คุณจะไม่สามารถถ่ายทอดความสัมพันธ์เหล่านั้นออกมาได้อย่างจริงใจ ความรักก็คือความรัก ความคิดถึงก็คือความคิดถึง และความเสียใจก็คือความเสียใจ ไม่ว่าคนตรงหน้าจะเป็นเพศอะไร นักแสดงที่เล่นฉากโรแมนติกได้ดีที่สุดไม่ใช่คนที่หน้าตาดีที่สุด แต่คือคนที่เปิดใจที่สุด คนที่มองเห็นความเป็นมนุษย์ของอีกฝ่าย และพร้อมจะเชื่อในความรักของตัวละครอย่างจริงใจ
ในกอยถ่าย #2ooms2
สรุป
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา อามเห็นนักแสดงหน้าตาดีมากมายเดินเข้ามาในวงการและหายไปอย่างรวดเร็ว ขณะเดียวกันก็เห็นคนธรรมดาหลายคนที่อาจไม่ได้โดดเด่นที่สุดในวันแรก แต่มีวินัย มีความรับผิดชอบ เปิดใจเรียนรู้ และเคารพคนรอบตัว จนกลายเป็นคนที่ทุกกองถ่ายอยากร่วมงานด้วย สุดท้ายแล้ววงการบันเทิงไม่ได้ต้องการแค่คนที่แสดงเก่ง แต่มันต้องการคนที่คนอื่นอยากโทรหาอีกครั้งเมื่อมีโปรเจกต์ใหม่เข้ามา และนั่นคือคุณสมบัติของนักแสดงมืออาชีพอย่างแท้จริง.
